--------------------------
''မင္းမ်က္နွာမွာ အရင္လုိမဟုတ္ေသာ အျပဳံး
ေလးေတ႔ြလာရျပီ။နာက်င္ဝမ္းနည္းမႈေတြ မရွိေတာ့လုိ႕ ထင္
တယ္။''
ကြ်န္ေတာ္ျပဳံးတက္လာလုိ႕ ထင္ပါတယ္။
ေန႕ရက္ေတြထဲအျပဳံးေတြေပ်ာက္ပ်
ရွည္ျပီ။ဝမ္းနည္းမႈေတြမ်ားတဲ႕ အခ်ိန္ေတြမ်ားလုိ႕ ျငီးေငြ႕လာ
တယ္။တဖတ္သတ္ဆန္ေသာ ဒဏ္ရာက ေဖးမသူမရွိတဲ႕အခါ
တစ္ေယာက္တည္း ဝမ္းနည္းမႈေတြ ေတြးေတာျပီ အျပဳံးမဲ႕သြား
တယ္။
လူတစ္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ္ကုိ ေျပာတယ္။
''မင္းလူေတြ႕ရင္ မျပဳံးျပတက္ဖူးလား?''
ထုိအခ်ိန္ သူရဲ႕ေမးခြန္းက ျပန္ေျဖဖုိ႕ရာ ခက္ခဲသြားခဲ႕သည္။တကယ္တမ္း ကြ်န္ေတာ္မွာက ကုိယ္အေတြးနဲ႕ ကုိယ္လမ္းေလွ်ာက္တယ္ ၊ မ်က္လုံးဖြင့္ကတည္းကုိက ျပသနာကမ်က္လုံးနွစ္လုံး မွိတ္တဲ႕ အထိေပါ့။
ေနာက္လူတစ္ေယာက္က ကြ်န္ေတာ္ဆီကုိ
ဓာတ္ပုံတစ္ပုံပုိ႕တယ္ အမွတ္တမဲ႕ သူရုိက္ထားတဲ႕ ဓာတ္ပုံပါ။
ေပ်ာ္ရႊင္စရာအခ်ိန္ေတြမွာ ဘာလုိ႔စိတ္ညစ္စရာေတြ ေတြး
ေတာေနတာလဲ။''
ကြ်န္ေတာ္မွာ ေျပာစရာ စကားမ်ားစြာရွိတယ္။
ေျပာမထြက္ျခင္းက စာနာမႈ ၊ မေပါက္ကြဲပဲ ခံစားခ်က္ကုိ
ထိန္ခ်န္႕ထားျခင္းက ကုိယ္လုိခံစားရမွာပဲ ဆုိတဲ႕စိတ္ ၊ အရာ
ရာကုိ စဥ္က်င္ျပီ ေနထုိင္ရင္ လူေတြကုိ ျပဳံးျပဖုိ႕ေတာင္ သတိ
မရွိေတာ့ဘူး။
ကုိယ္ကုိအေျဖရွာျပီ ၊ ဘာေတြျဖစ္လုိ႕ျဖစ္မွန္းမသိဘူး။တစ္ေန႔မွာ ေနထုိင္ရာ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ကြ်န္ေတာ္ စာတုိတုိတစ္ေၾကာင္း ေရးသားခဲ႕တယ္။
''အေပၚယံေတြကုိ စိတ္နာတယ္''
ေနာက္ျပီ အေဝးတစ္ေနရာမွာ စိတ္ေတြကုိျပဳျပင္
ဖုိ႔ ၾကဳိးစားခဲ႕တယ္။
''ပတ္က်င္ဝန္း ဘာေျပာခဲ႕လဲ။''
''ပတ္ဝန္းက်င္ အျမင္မွားေအာင္ ေနာက္မလုပ္ပါနဲ႕။''
ကြ်န္ေတာ္ သိရလုိက္သည္။ ဒီပတ္ဝန္းက်င္အတြက္
ခံစားေနရျခင္းက အပုိလုပ္ေတြျဖစ္ေနျပီ ၊ ကုိယ့္အေပၚ အေကာင္းမျမင္တဲ႕ ပတ္ဝန္းက်င္အတြက္ ေကာင္းေအာင္
ၾကဳိးစားဖုိ႕ မလုိအပ္ေတာ့ဘူး။
ရင္ထဲမွာရွိခဲ႕ေသာ ခံစားခ်က္ေတြကုိလည္း ထပ္ျပီ
သိမ္းဆည္းဖုိ႕မလုိအပ္ ၊ ေျပာျပဖုိ႕ မလုိအပ္ေတာ့ဘူးထင္လုိ႕ ခံစားခ်က္မွန္သမွ် all deleteလုပ္လုိက္တယ္။
ေနာက္ျပီ ကုိယ္ရဲ႕စိတ္ေတြကုိ ေလွာင္အိမ္ထဲကဖြင့္
အေတာင္ေတြတပ္ လြတ္ေျမွာက္ေစခဲ႕သည္။
လြတ္လပ္ေသာစိတ္က လူတစ္ေယာက္ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္
ေစတယ္ ၊ အဓိက ကုိယ္စိတ္ကုိ ကုိယ့္လြတ္လပ္ခြင့္ေပးဖုိ႕ပါ။
တခါတေလ ျပဳံးျပဖုိ႕ ခက္တဲ႕အခါ နွလုံးသားထဲကပဲ ျပဳံးျပ
လုိက္ပါတယ္။
ဒီေန႕ကစ အမုန္းတရားေတြက်ေရာက္ခဲ႕ရင္ေတာင္
အျပဳံးမ်ားနဲ႕သာ နႈတ္ဆက္လုိက္ပါမယ္။
ကမၻာၾကီး ပ်က္မယ္ဆုိရင္ေတာင္ ေက်ာ့ခုိင္းျပီ
ျပဳံးျပလုိက္မယ္ အမုန္းမ်ားမရွိ။
ဂေႏြေအာင္
(၅/၁၁/၂၀၁၈)
No comments:
Post a Comment